GastenBoek

Wij doen onze uiterste best u het zo goed mogelijk naar de zin te maken op onze Gatternighof. Onze passie en liefde voor Oostenrijk, Karinthië, Obervellach en de Pfaffenberg is de basis van onze manier van werken. Lokale mensen en bedrijven zijn belangrijk voor ons en wij maken deel uit van deze mooie gemeenschap.

Heeft een een leuke tijd gehad bij ons en wilt u het ons laten weten? Deel uw verhaal hier.

Misschien wilt u ons helemaal delen? dat kan ook hieronder!

Bedankt voor uw verblijf en wij zien u graag weer terug op de Gatternighof.

Caroline en Ron Kapteyn.

(Uit ons oude gastenboek hebben wij de laatste toevoegingen overgenomen naar deze pagina, het oude gastenboek kunt u hier vinden met nog bijna 50 verhalen van onze gasten.)

6 Comments

  1. Nicole Coenen 4 oktober 2017 op 05:59

    De 3-Ländertour van de Alpe Adria Trail onder zeer goede en deskundige leiding van Ron & Caroline was zeer geslaagd. De bergtochten waren afwisselend, mooi maar pittig. Genoten van de omgeving en het onverwachte wild, de vele planten en paddenstoelen. Zeer goede accommodatie en uitgebreid gegeten. Zeer zeker voor herhaling vatbaar!

  2. Verslag Alpe Adria Trail 16 september tot en met 23 september 2017
    Via dit bericht wil ik jullie laten meegenieten van het verslag van onze wandelweek.
    Wij hebben het 3 landen rondje in juli 2017 voorgelopen, om de route te verkennen, de accommodaties te bekijken en of er eventueel afkortingen mogelijk zijn. De etappes zijn heel verschillend en sommige behoorlijk pittig.

    Zaterdag 16 september 2017
    Aankomst in Warmbad Villach overnachting in pension Furstenhof. Onze gids heeft geregeld dat de auto’s de komende week voor een zeer gereduceerde prijs in de parkeergarage van het Kurcentrum Therme warmbad geplaatst kunnen worden. Warmbad Villach is ook goed met openbaar vervoer te bereiken. We proosten op de komende week en eten gezamenlijk.

    Zondag 17 september 2017 Warmbad Villach – Feistritz an der Gail 22 km
    Ontbijt om 7.00 en vertrek om 8.00 uur. Bewolkt weer, met wat regen. Onze eerste etappe is 22 km, met weinig hoogteverschillen. We wandelen over de historische Romerweg, waarin we de oude karrensporen van de romeinse wagens zien. Langs de zuidwand van de huisberg van Villach de Dobratsch en langs de rivier de Gail. Onderweg een heerlijke pauzeplek waar de soep en koffie met koek lekker smaakt. Omstreeks 15.30 komen we aan in hotel Alte Post in Feisttritz. We worden hartelijk ontvangen en genieten van de mooie kamers en het heerlijke eten.

    Maandag 18 september Feistritz an der Gail – Valbruna 17 km.
    We houden de hele week het schema aan van 7.00 ontbijt en 8.00 uur vertrek. Het regent. Omdat vandaag de eerste 8 km bergop over asfalt en schotterweg gaat, heeft onze gids Ron het plan bedacht om met zijn auto de eerste 4 van ons alvast naar de Feistrizer alm op 1722 meter te brengen en dat de rest van de groep alvast gaat lopen en dat Ron hun dan naderhand oppikt. Op de alm blijkt de hut dicht te zijn, maar het noodbivak is open, zodat we in ieder geval kunnen schuilen voor de regen en gebruik kunnen maken van het toilet. Bovenop de alm ligt sneeuw. Als we allemaal boven zijn is de regen gelukkig voorbij. We zitten nu in een echt alpenlandschap, lopen langs de kapel van Maria im Snee en passeren de grensstenen, nu zijn we in Italie. We genieten van de geitenpaadjes over de almen. Daarna een mooie afdaling in de berg, die naderhand behoorlijk steil wordt. We komen in het dorpje Camporosso, waar we een pauze hebben bij een pizzeria met een echte houtoven. Rond 15.00 bereiken we Valbruna en ons hotel Valbruna Inn. Een heerlijk sfeervol hotel met sauna en buiten een whirlpool . Het ontbijt en diner waren voortreffelijk en ’s avonds hebben we nog gezellig in de bibliotheek met open haard gezeten.

    Dinsdag 19 september Valbruna – Tarvisio 19 km.
    Het heeft de hele nacht geregend en het regent nog. Het plan is om de groep te splitsen. De diehards gaan over de oude Pelgrimsweg naar Monte Sante Lussari op 1790 men de rest van de groep gaat via een alternatieve route via Comporosso naar Tarvisio. Wij lopen in ca.4 uur via mooie bospaden met onderweg veel water naar Tarvisio. De diehards komen in de sneeuw terecht en bereiken de nu verlaten bedevaartsplaats Monte Lussari. Normaal bruist het hier van de toeristen,die via de kabelbaan naar boven komen, maar nu is geen enkel restaurant open, alleen de kerk biedt een schuilplaats waar ze dankbaar gebruik van maken. Om 15.00 verwelkomen we onze diehards die een top prestatie hebben geleverd. Tarvisio is een stadje dat dateert uit de romeinse tijd en ligt op een kruispunt van oude romeinse wegen. Hotel Haberl ligt middenin het stadje en heeft ook een sauna, waar sommige van ons heerlijk gebruik van maken. Anderen verkennen het stadje. Onder het eten aan een gemeenschappelijke tafel vertellen we elkaar de belevenissen van die dag.

    Woensdag 20 september Tarvisio – Rifugio Zacchi 21 km
    Het is goed wandelweer, droog en een aangename temperatuur van ca. 16 gr. Het is direct een hele mooie route. We wandelen een kloof omhoog, met heel veel water,daarna een mooi bergpad in de flanken van de berg. Het uitzicht wordt weidser en we zien de toppen van het Mangart bergmassief. Na het passeren van kleine dorpjes lopen door een soort oerbos met omgevallen bomen heel veel soorten mos en varens. En dan is er opeens het meer (Laghi di Fusine)beter bekend als de Weissenfelser meren. Aan het meer ligt een terras, waar we natuurlijk een stop maken. Een avontuurlijke tocht langs de meren via een pad met veel boomwortels volgt. Het Alpe Adria trailpad is ondergelopen en onze gids weet wel een alternatieve route. Hierna begint de klim naar de hut. Vandaag hebben we geen bagagevervoer en worden onze spullen direct naar Krajnska Gora vervoerd. Het is een stevige klim van 500 hoogtemeters in 2 km. Maar eenmaal boven worden we verrast met een schitterend uitzicht. Die hoge bergen lijken nu heel dichtbij. De tweede verassing is dat er een flink pak sneeuw ligt en de temperatuur vannacht tegen het vriespunt is. In de hut is het lekker warm, dan smaakt een biertje of warme chocomel wel erg goed. Zoals altijd is het eten goed verzorgd en de huttenwirt erg aardig. Er liggen sloffen klaar. De dames slapen vannacht bij elkaar op een kamer en de heren uiteraard ook.

    Donderdag 21 september Rifugio Zacchi – Kranjnska Gora 16,5 km
    Onze gids Ron staat om 5.30 op om een gedeelte van de route te verkennen. We moeten nog zo’n 250 meter stijgen en hij wilt er zeker van zijn dat er geen lawinegevaar is, of dat er ijs op de route ligt. Als dit het geval is dan moeten we dezelfde route weer terug lopen tot aan het meer. Aan het ontbijt horen we gelukkig dat de route begaanbaar is, maar dat we wel door de sneeuw moeten banjeren. Het weer is prima, de zon schijnt en we hebben er zin in. Het wordt een geweldige tocht. Ron trekt het spoor en zakt soms wel tot zijn knieën in de sneeuw en wij lopen in zijn voetsporen. Na de beklimming lopen we onder de toppen van de Ponze Bergkette, een spannend stukje, maar beveiligd met staaldraad. We passeren een Maria beeldje dat tot aan haar middel ingesneeuwd staat. De afdaling is fors,maar halverwege is er geen sneeuw meer. We komen weer bij het eerste meer aan. Nu de zon volop schijnt is het nog mooier dan gisteren. De bergen weerspiegelen in het blauw/groene water, een sprookje. We houden een lange pauze aan het meer. We hebben nog ongeveer 9 km.vlak te gaan, passeren de Sloveense grens en lopen langs het Zelenci natuurgebied, met veel water tot aan de wintersportplaats Kranjska Gora. Hier overnachten we in het Kompas hotel. Het grote hotel beschikt over een 25 meter zwembad en een grote whirlpool. We hebben tijd genoeg om voor het diner hier van te genieten en ook nog het stadje te verkennen. Het is vandaag de aankomstdag van een etappe van de Ramble Rally, een vanuit Nederlandse georganiseerde Ralley, waarvan de deelnemers pas ’s morgens weten waar ze die dag naartoe moeten rijden. Leuk om zo veel verschillende merken auto’s te zien. Er waren hele dure bij, maar ook een oud volkswagenbusje was van de partij. Onze kamer had een prachtig uitzicht op de hoogste berg van Slovenie de Triglav, waarvan we bij zonsondergang, de berg kleurde helemaal roze, mooie foto’s maakten. Het diner was helemaal in buffet vorm en erg lekker.

    Vrijdag 22 september Kranjska Gora – Baumgartnerhohe ca. 17 km.
    Prima weer met een stralende zon. Na een heerlijk uitgebreid ontbijt lopen we door het stadje en langs de rivier de Sava Dolinka. Een mooi stukje natuur. Daarna een forse klim van 1000 hoogtemeters, waar we al snel in de sneeuw terecht komen. Weer trekt onze gids het pad. Halverwege de beklimming houden we pauze op een lange boomstam, we hebben nog heel wat km.te gaan, en de sneeuwlaag wordt steeds dikker. We zijn allemaal blij als we boven op het zadel aankomen en we een prachtig uitzicht hebben op de Julische Alpen en we een pauze kunnen inlassen. Hierna volgt een mooi pad in de flanken van de berg . We komen via een open stuk en weer een beklimming aan op 1710 m. Hier is ook de grensovergang naar Oostenrijk. Nu zijn er 2 mogelijkheden. De oorspronkelijke route die in totaal 23 km lang is gaat nog naar de Schwarzkogel en dan verder over de graat en de oude grensweg met een flinke afdalingnaar Baumgartnerhohe. Of via een afkorting met direct een afdaling in ca. 1,5 uur naar Baumgartnerhohe. Onze gids Ron Kapteijn besluit om niet voor de lange route te kiezen omdat er te veel sneeuw ligt en het te gevaarlijk kan worden. Wel is er een mogelijkheid om met de diehards nog naar de top van de Schwarzkogel te gaan en dan dezelfde weg terug te nemen. De diehards beklimmen de Scharzkogel en wij beginnen aan onze afdaling, hebben een mooi uitzicht op de Worthersee en komen aan bij een waterval, waar een mooi rustbankje staat. Hier wachten we tot iedereen er is. Na een klein halfuurtje bereiken we ons eindpunt van vandaag Hotel Baumgartnerhof. Hier worden we ondergebracht in appartementen die in het hotel liggen, heerlijk ruim en veel privacy. Op het terras genieten we van het mooie uitzicht op de Faakersee en toasten op deze schitterende maar vermoeiende dag.

    Zaterdag 23 september Baumgartnerhohe – Warmbad Villach 15,5 km.
    Een makkelijke etappe met schitterend weer. We vertrekken vanuit de Baumgartnerhof genieten van het mooie uitzicht op de Faakersee en lopen over grasvelden naar de ruïne van Burg Finkenstein, indrukwekkend, hier worden in de zomer veel concerten en voorstellingen gegeven. Verder gaat het door een hertenkamp en we dalen verder af en passeren kleine dorpjes, waar wenog een koffiestop houden. We lopen langs het Faaker moor en door het bosrijke gebied de Dobrova. Tenslotte komen we aan in Warmbad Villach. Wat ons direct opvalt is het lawaai van de auto’s, we zijn deze week zo aan de rust en stilte gewend. De bagage staat al klaar in het hotel. We nemen afscheid en kijken terug op een fantastische wandelweek, waarin we ongeveer 6000 hoogtemeters hebben gemaakt. Een aantal van ons blijft nog een nachtje slapen in Feistritz, dit hotel is ons zeer goed bevallen, en rijdt morgen terug naar Nederland. Ron en Caroline kunnen dan ook meerijden naar Feistritz, waar de auto op de Feistritzeralm nog opgehaald moet worden.
    Het plan is om volgend jaar in september 2018 weer een wandelweek met AlpeAdria etappes te organiseren. Wij willen dan 7 etappes vanaf Nationaalpark Nockbergen via de Ossiacher See naar Worthersee Velden lopen. Meer informatie volgt zo spoedig mogelijk op de wandelsite en www. Gatternighof.com
    Hartelijke groeten van
    Marike Bok

  3. (16 september t/m 24 september 2017) de AAT gelopen in gezelschap van 12 personen de rondgang van de Alpe Adria Trail (Oostenrijk, Italië en Slovenië) was een bijzondere beleving.
    Voor mij was dit een bijzonder mooie tocht en veel hoogte punten op divers gebied met mooie vergezichten, sneeuwtoppen met een wandeling die ik voor het eerst beleefde voor een langere tocht van 7 dagen . Dankzij de goede steun van Ron, Caroline en Marike was dit een geslaagde vakantie. Indien mogelijk voor herhaling vatbaar.

  4. Terug van 7 dagen Alpen Adria Drielanden Tour wandelen. Prachtige, gevarieerde bergwandelingen, prima hotels en een fantastische berghut, heerlijk eten, een leuke groep medewandelaars, goede voorbereiding en deskundige begeleiding door de organisatoren. En als bonus een flink pak verse sneeuw. Kortom: echt een aanrader voor iedereen die actief wil zijn in de buiten/berglucht. Ron, Caroline en Marike: dank jullie wel voor een fijne week in de bergen.

  5. Hoi Ron, Caroline en Marike,

    De afgelopen week met de AAT september 2017 was een geweldig mooie week voor Tiny en mij.
    We hebben in alle opzichten genoten en ook hard “gewerkt”. Het waren een aantal dagen behoorlijk pittige tochten maar ook bijzonder mooie dagen met mooie uitzichten en ervaringen ook de regen van de eerste dagen had zijn charmes!
    voor mijn 4de keer bij jullie maar elke keer goed verzorgd tot in detail zal dit niet de laatste keer blijven dat ik met jullie mee ga. kijk nu al uit naar AAT 2018. Bedankt voor deze mooie ervaring.

  6. De wandelweek door 3 landen was geslaagd. Mooie natuur in Italie Slovenië en Oostenrijk gezien. De bergtochten waren pittig maar met begeleiding van Ron & Caroline goed te doen voor iedereen. Voor herhaling vatbaar!!

1 2

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*